Medeni Hukuk / Online Çözümlü Test-6

Boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak üç yıl geçmesi halinde, her ne sebeple olursa olsun eşler arasında ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelden sarsılmış sayılır.

Evlilik birliğinde, eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve aynı zamanda yardımcı olmak zorundadırlar.

Ayırt etme gücünden geçici yoksunluk nispi butlan sebebidir.

Evlilik bakımından aranan kurucu unsurlardan bir veya birkaçının olmaması halinde, "yokluk" kavramı karşımıza çıkar. Bu durumda ortada bir evlilik olmadığından, bu fiili durumu ortadan kaldırmak için bir dava açmaya da gerek yoktur. Soruda verilen örnekler, evlenmenin yokluğuna işaret eden örneklerdir.

Kimse özgürlüklerinden vazgeçemez veya onları hukuka ya da ahlaka aykırı olarak sınırlayamaz” ilkesi kişilik hakkını içe karşı korunmasını açıklamaktadır.

Derneklerin, genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulu olmak üzere üç tane zorunlu organı vardır.

Kan hısımlığı, bir kimse ile onun kendilerine kan bağıyla bağlı bulunduğu kişiler arasındaki hısımlıktır, uygulamada soy hısımlığı olarak da adlandırılmaktadır.

Medeni Kanun m. 186 ile eşlerin evlilik birliğinin giderlerine birlikte katılmaları gerektiği düzenlenmiştir. Bu hüküm yükümlülüklerde eşitlik ilkesinin önemli bir yansımasıdır. Giderlerin karşılanması, diğer bir ifade ile bakım yükümlülüğü, hem evin genel olarak masraflarını hem de aile bireylerinin kişisel ihtiyaçlarını kapsar. Eşler parasal olarak, kazançlarından veya malvarlığı gelirlerinden giderlere katkıda bulunabilecekleri gibi, malvarlığı vererek veya hizmet edimi ile de katkıda bulunabilirler. Hizmet ediminin kapsamına ev işlerini görme, çocukların bakımını gerçekleştirme ve diğer eşin işinde karşılıksız olarak çalışma girer. Eşler giderlerin karşılanmasına ne şekilde katılacaklarını ve katılma oranlarını kendi aralarında serbestçe belirleyebilirler. Eşlerin anlaşamaması halinde hâkim her eşin yapacağı katkıyı belirleyecektir.

Eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuşsa, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiye sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıçtaki değeri esas alınır. Buna değer artış payı adı verilir. Böyle bir malın daha önce elden çıkarılmış olması halinde hâkim, diğer eşe ödenecek alacağı hakkaniyete uygun olarak belirler. Eşler, yazılı bir anlaşmayla değer artışından pay almaktan vazgeçebilecekleri gibi, pay oranını da değiştirebilirler.