KAMU MALLARI
Türk hukukunda kamu malları hakkında ortak, yerleşmiş bir kuramsal çerçeve, düzenlemeler yoktur.
Kamu malları; devletin ve diğer kamu tüzel kişilerinin mülkiyetindeki mallardır. Eksik bir tanımdır. Malın aynı zamanda kamu mülkiyetine ilişkin kurallara tabi olması gerekir. Devletin ve diğer kamu tüzel kişilerinin mülkiyetindeki mallar 2 tür olabilir:
‒ İdarenin özel malları
‒ Kamu malları
İster kamulaştırma ister satın alma olsun, idare bir malı iktisap ettiğinde o mal idarenin özel malı sayılır.
Kamu malı sayılabilmesi için; idarenin mülkiyetinde olmalı ve bir tahsis ile kamu malı statüsüne geçirilmelidir.(kanunla tahsis, doğal tahsis-nehirler göller, geleneksel tahsis)
En klasik tahsis biçimi; idari işlemle tahsistir.
Kamu Mallarının Türleri:
‒ Orta Malları: kamunun istifadesine sunulmuş alanlardır. (park, yol, cadde…) doğal tahsis ya da geleneksel tahsis.
‒ Hizmet Malları: kişiler bir faaliyetten yararlanırken maldan da dolaylı olarak yararlanırlar. (fakülte binası) açık tahsis, fiili tahsis
‒ Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Mallar: Belli bir hizmete tahsis edilmemiş, genel bir yararlanmanın söz konusu olmadığı mallardır. İdare hukukunda hakkında kesin bir yargıya varılmamıştır. Akarsular, ormanlar… bu alanlar üzerinde özel mülkiyet kurulamaz, ancak tahsis yapılabilir.
➔ Bu 3 kategorinin ortak özellikleri; bu mallar taşınmazsa, tapu sicilinde tescil edilmez, özel mülkiyet kurulamaz, herhangi bir özel hukuk işlemi yapılamaz.
