Avrupa Birliği Hukuku / Online Çözümlü Test-10

Anayasal Antlaşma’dan farklı olarak Lizbon Antlaşması, temel antlaşmaları tek bir belge haline getirmeye çalışmıyor, önceki antlaşma reformların­daki gibi sadece antlaşmaları revize ediyordu. Av­rupa Topluluğu’nu kuran antlaşmanın adı Avrupa Birliği’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma olarak değiş­tirildi. AB “tüzel kişilik” (tekil hukuki kişilik) ha­line getirildi ve uluslararası platformda daha etkin kılınması hedeflendi. AB üye sayısının son genişle­me dalgalarıyla iki katına çıkmış olması, kurumsal yapının ve karar alma mekanizmalarının gözden geçirilmesini gerektiriyordu. Lizbon Antlaşması da 27 üyeli AB’nin etkin bir şekilde çalışabilmesi için kurumsal reform ihtiyacına kilitlenmişti. Aslında antlaşma Anayasal Antlaşma’da ortaya konulan şekliyle yeni makamları, oy ağırlıklarını ve iki aşamalı, “çifte çoğunluk” sistemini belirlemiştir.

Soğuk Savaş döneminden AB üyesi devletlerin özerk askeri kabiliyete sahip olma kararı vermesine kadar olan dönemi (1948-1998) içermektedir. Bu dönemin öne çıkan özelliği, AB üyesi devletlerin güvenlik ve savunma politikalarını Amerika Birleşik Devletleri (ABD) liderliğindeki NATO temelinde yürütmeleridir.

Avrupa bütünleşmesini başlatan 6 devlet Belçika, Hollanda ve Lüksemburg, Federal Almanya (Batı Almanya), Fransa ve İtalya'dır..

İngiltere bazı AB üyesi ülkelerle (Polonya, İtalya, İspanya, Portekiz) birlikte ABD'ye destek verirken, Almanya ile Fransa AB'nin kendine özgü bir dış ve güvenlik politikası belirleyip bu politikaya bağlı kalmasını önermişler ve ABD'nin Irak'ı işgaline açıkça karşı olan bir politika izlemişlerdir.

Danimarka, İsveç ve İngiltere hariç diğer 11 üye ülke EPB alanına katılmaya karar vermişlerdir. Böylece 1 Ocak 1999 tarihinde EPB alanı (Avro bölgesi) oluşturulmuştur. O tarihte AB üyesi olan 15 ülkeden 11 ülke EPB alanında yer alıyordu. Günümüzde ise Avro bölgesi, 28 üyeli AB’nin 19 üyesinin yer aldığı bir bölgedir. Bugün itibarıyla EPB alanında yer alan bu 19 üye şunlardır: Almanya, Avusturya, Belçika, Estonya, Fransa, Finlandiya, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, Hollanda, İrlanda, İtalya, İspanya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Malta, Portekiz, Slovakya, Slovenya ve Yunanistan.

Ortak dış ve güvenlik politikası konusunda fazla bir ilerleme sağlamamasına rağmen, Amsterdam Antlaşması belirli yeniliklerin ortaya çıkmasına öncülük etmiştir.

AB, sınırlı sayıda olmak üzere, yalnızca şu lanlarda münhasır yetkiye sahiptir: 1) gümrük birliği, 2) İç pazarınişleyişi için gerkli olan rekabet kurallarının oluşturulması, 3) para birimi Avro olan üye devletler için para politikası, 4) ortak balıkçılık politikası çerçevesinde biyolojik deniz kaynaklarının koruma altına alınması, 5) ortak ticaret politikası.

Haziran 2016’da yapılan referandum sonucu İngiltere halkı AB’den ayrılma yönünde %52 oranında oy vermiştir.

Batı Avrupa’da savunma amaçlı örgütlenmenin temelini Birleşik Krallık, Fransa, Hollanda, Belçika ve Lüksemburg’un üyesi olduğu Brüksel Antlaşması Örgütü (1948) oluşturmuştur.

Ulus-üstü yönetim biçimlerinden bir diğeri de konfederasyondur. Konfederasyon oy birliği ile karar alınan bir yapı sunar. Dolayısıyla konfederasyon, üye devletlerin egemenliklerinin oy hakkıyla korunduğu bir siyasal birliktir.